على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
1653
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
رستمركاب ( rostam - rek b ) ص . پ . دلاور و بهادر . رستم ركابى ( rostam - rek bi ) ا . پ . دلاورى و بهادرى . رستم عنان ( rostam - en n ) ص . پ . دلاور و بهادر . رستمون ( rostamun ) ا . پ . انبوهى مردمان و اجتماع آنان در يك جائى . رستمى ( rostami ) ا . پ . دليرى و بهادرى و شجاعت . رستمين ( rostamin ) ا . پ . گياهى كه تازه روئيده باشد . رستن ( rastan ) ف ل . پ . نجات يافتن و آزاد شدن و رها شدن . و گريختن . رستن ( restan ) ف م . پ . رشتن و ريسيدن . و بافتن . و آهسته حرف زدن . و مانند مگس صدا كردن . رستن ( rostan ) ف ل . پ . روئيدن و باليدن . و بيرون آمدن . و سبز شدن . و پديد آمدن . رستنى ( rostani ) ا . پ . گياه و نبات . و نباتى . و هر چه برويد و ببالد . و هنگام روئيدگى . و مكان روئيدگى هر چيزى كه برويد . رسته ( raste ) ا و ص . پ . خلاص شده و نجات يافته و آزاد كرده و رهائى يافته . و آزاد . و مطلق صف و قطار اعم از انسان و يا حيوان ديگر . و راستهء از هر چيز مانند هرهء دندان و راستهء بازار و خانههائى كه در يك صف واقع شوند . و قاعده و قانون و طرز و روش و طريقه و آئين و رسم . و كسى كه در ظاهر و باطن آلودگى و گرفتارى نداشته باشد . رسته ( reste ) ص . پ . ريسيده و رشته شده . رسته ( roste ) ا و ص . پ . روئيده و باليده و سبز شده . و ترقى و افزونى در قد و قامت . و نام حلوائى كه بتازى كعب الغزال گويند . و شهرى كه در آن خريد و فروش زياد شود . و رستهء خاك : همهء موجودات اين كرهء خاكى . رستهگار ( raste - g r ) ص . پ . آزاد و آزاد شده و رهائى يافته و رستگار . رستهگارى ( raste - g ri ) ا . پ . نجات . و آمرزش گناهان . و رستگارى . رستهم ( rostahm ) ا . پ . رستم پهلوان مشهور . رستمى ( rasti ) ا . پ . خلاص و نجات . رستى ( rosti ) ا . پ . راحت و فراغت و آسودگى و آسايش . و فرصت . و رزق و روزى و روزينه . و طعام و نان و خوراك . و حصه و بهره . و خوراك اندك . و ما حضر . و حلوا . و خيرگى و دليرى و شجاعت . و غلبه و فتح و ظفر و استيلا . و پايدارى . و توانائى . رسح ( rosh ) ع . ج . ارسح و رسحاء . رسح ( rasah ) م . ع . لاغر سرين بودن و هر دوران لاغر بودن ( و الفعل من سمع ) . رسحاء ( rash ' ) ا و ص . ع . مؤنث ارسح . و زن زشت . ج : رسح . الحديث : لا تسترضعوا اولادكم الرسح و لا العمش فان اللبن يورثهما . رسخ ( rasx ) ا . پ . تناسخ يعنى انتقال روح از بدن انسان به نباتات و يا اشجار . رسد ( rasad ) ا . پ . رصد . و رسيد . و غور و توجه . و سزاوار . و درآمد و مدخل . و حصه و بهره . و تقسيم كه ميان اصناف و رعايا قسمت مىشود و بهركس چيزى مىرسد . و ذخيرهاى از غله كه در ميان سپاه تقسيم مىگردد . و معاونت در توشه و ذخيره . رسداق ( rosd q ) ا . پ . دهاتى و ساكن ده . و خيمهگاه خانههاى كوچك و جگنى و خانههاى دهاتى . و سردار دستهاى از مردمان . رسداق ( rosd q ) ا . ع . ناحيهاى كه داراى چندين شهر محل خريد و فروش باشد . ج : رساديق . رسدى ( rasadi ) ا . پ . دانه و حبه . و نيمهء مساوى و نصف . رسرسة ( rasrasat ) م . ع . رسرس البعير رسرسة : جنبيد آن شتر تا برخيزد . رسش ( rasec ) پ . م ح . رسيدن . وا . ورود و رسيدگى . و اتفاق و عارضه . و سرگذشت . رسع ( ras ' ) م . ع . رسع الصبى رسعا ( از باب فتح ) : در پاى و يا در دست آن كودك مهرهء چشم زخم بست . و رسع اعضاء الرجل : تباه و فروهشته و سست گرديد اعضاى آن مرد . و رسعت عينه : برچسبيد نيام چشم او بعلتى و يا عام است . و برگرديده چشم و تباه شد . رسع ( ros ' ) ص . ع . ج . ارسع و رسعاء . رسع ( rasa ' ) ا . ع . دردمندى نيام چشم . رسع ( rasa ' ) م . ع . رسعت عينه ( از باب سمع ) : برچسبيد نيام چشم او . رسعاء ( ras ' ' ) ص . ع . مؤنث ارسع زن دردمند نيام چشم . و عين رسعاء : چشمى كه نيامش بر چفسيده باشد . ج : رسع . رسعنى ( ras'aniyy ) ص . ع . منسوب برأس عين . رسغ ( rosq ) و ( rosoq ) ا . ع . خردگاه دست و پاى ستور . و آنجاى باريك كه پيوند سر دست و پا بود . و پيوند ميان كف و ساعد و ساق و قدم و همچنين از هر دابه . ج : ارساغ و ارسغ . رسغ ( rasaq ) ا . ع . سستى و فروهشتگى